Een boek van Tine Buytaers-de Bie
Een warm en menselijk boek voor wie iemand mist, verder leeft met gemis, of zoekt naar woorden voor wat vanbinnen blijft bewegen.
Ontvang de zachte gids“Waar sta jij vandaag in jouw rouw?”
Soms denk je dat je vooruitgaat, en plots brengt een geur, een lied, een datum of een lege stoel je weer helemaal terug.
Misschien vroeg iemand je ooit om het een plaats te geven. Misschien hoorde je dat je moest loslaten. Misschien probeerde je sterk te zijn, terwijl alles in jou gewoon riep: ik mis je.
Dit boek vertrekt vanuit een andere blik.
Rouw is geen trap die je netjes beklimt. Geen berg waar je ooit bovenop staat. Geen reeks fases die je moet afwerken.
Rouw beweegt als seizoenen. Soms stormt het. Soms vriest alles vast. Soms breekt er voorzichtig licht door. Soms groeit er iets nieuws op een plek waarvan je dacht dat ze voorgoed kaal bleef.
De 7 Seizoenen van Rouw geeft woorden aan wat vaak moeilijk uit te spreken valt. Het boek helpt je herkennen waar je staat, zonder oordeel. Het laat zien dat je niet vreemd bent, niet kapot, niet zot aan het worden, niet te gevoelig, niet achterop.
Je rouw heeft een eigen ritme.
In dit boek ontdek je 7 seizoenen die veel mensen herkennen na verlies, gemis of een breuklijn in hun leven. Niet als vast systeem, wel als zachte bedding. Je mag heen en weer bewegen. Je mag terugkeren. Je mag verdwalen. Je mag ademen.
Dit boek wil je niet zeggen hoe je moet rouwen.
Het wil naast je komen zitten.
En misschien ook voor jou, als je niet meteen weet of je hier al klaar voor bent. Dan mag dit boek gewoon wachten. Rouw heeft een eigen tijdsbesef.
En misschien is dit boek vandaag nog niet voor jou als je verlies zo vers is dat woorden te veel zijn. Dan mag het wachten. Je hoeft niets te forceren.
Rouw heeft geen haast. Dit boek ook niet.
Ik schreef dit boek vanuit mijn eigen leven. Vanuit alles wat mij heeft opengebroken, veranderd en opnieuw naar woorden deed zoeken. Niet vanuit afstand, niet vanuit een plek waar alles helder was — en al helemaal niet vanuit het idee dat schrijven mijn rouw netjes zou verwerken. Dat woord wringt voor mij. Alsof verdriet een dossier is dat je ooit dichtklapt.
Zo voelde het nooit.
Na de dood van Tosh begon ik te schrijven omdat ik iets moest achterlaten. Kleine kruimels. Woorden. Sporen van mezelf. Alsof ik steentjes in een donkere put gooide om toch ergens een echo te horen. Om tegen het leven te zeggen: kijk, ik ben hier nog. Zie mij.
Mijn verhaal begon al met een verlies dat niemand zag. Mijn tweelingbroertje Tanguy stierf in de buik van mijn moeder. Nog voor ik taal had, was er al een stille afwezigheid naast mij.
Jaren later verloor ik Bert, mijn eerste man, de liefde van mijn leven. Net papa geworden. Op 7 september 2004 kreeg hij een hartaanval. Ik vond hem in onze badkamer. Ik bleef achter met Tosh en Bram, twee jonge kinderen, en een toekomst die plots helemaal anders voor mij lag.
Op 6 februari 2022 verloor ik Tosh, mijn oudste zoon. Hij was 22. Samen met Bram vond ik hem op zijn kot in Leuven. Er zijn ervaringen die zo groot zijn dat ze niet in één keer in een mens passen. Dit was er zo één.
Drie weken later namen we, in onze kleine familiekring, ook afscheid van mijn papa — via euthanasie, acute pancreaskanker. We waren bij hem toen hij zijn laatste adem uitblies. Een ander soort afscheid. Zachter misschien. Bewuster. En toch even onomkeerbaar.
Enkele maanden later vertrok Bram, toen net 19, naar Nieuw-Zeeland. Ik gunde hem die beweging. En tegelijk voelde ik hoe ook het laatste stukje van mijn kerngezin zich stilletjes losmaakte. De liefde die wil dat de ander vliegt, en het moederhart dat opnieuw iets voelt wegtrekken.
In die jaren schreef ik om niet te verdwijnen. Eerst brieven. Later teksten. Nog later groeide daar langzaam dit boek uit. Schrijven werd een manier om zichtbaar te blijven.
Gaandeweg merkte ik dat mijn woorden niet alleen mij overeind hielden. Mensen schreven dat ze zich herkenden. Dat ze zich minder alleen voelden. En precies daar begon dit boek te groeien. Niet als handleiding. Niet als stappenplan.
Ik schreef dit boek om te getuigen. Om iets van licht achter te laten voor wie zelf door donkere seizoenen gaat.
De klassieke 5 fases van rouw hebben veel mensen geholpen, maar voor mij klopten ze niet helemaal. Rouw voelde niet als een rechte weg.
Ik kon op één dag hoop voelen, en een uur later weer breken. Ik kon lachen en daarna overspoeld worden door gemis. Ik kon stappen zetten en tegelijk verlangen naar iemand die nooit meer door de deur zou komen.
Daarom ontstonden de 7 Seizoenen van Rouw. Ze geven ruimte aan beweging. Aan terugkeer. Aan verwarring. Aan liefde. Aan het leven dat zich opnieuw aandient, zelfs wanneer het gemis blijft.
Niet als model dat je moet volgen, niet als nieuwe meetlat, niet als schema dat bepaalt waar je hoort te staan. Wel als woorden voor een levend landschap, waarin je jezelf soms plots herkent. Vier seizoenen dragen je naar binnen, een stil kantelpunt keert de beweging, en drie seizoenen dragen je weer naar het licht.
Het seizoen waarin de wereld in één klap een andere taal begint te spreken. Shock en ontkenning vieren hoogtij. Je hoofd weet misschien wat er gebeurd is, maar je lichaam kan het nog niet bevatten.
Wanneer de eerste verdoving begint te scheuren en alles tegelijk binnenvalt. Geluiden komen harder binnen, kleine dingen raken plots grote wonden. Verdriet, schuld, paniek en onrust door elkaar.
Het seizoen waarin de spanning een uitweg zoekt: woede, ongeduld, machteloosheid. Onder dat vuur zit vaak liefde die nergens heen kan en pijn die te lang vastzat.
Wanneer de stilte dieper wordt en je pas echt voelt wat er ontbreekt. Niet alleen de ander is weg, ook de versie van jezelf die met die ander verbonden was.
Geen volwaardig seizoen, maar het scharniermoment ertussen. Er begint iets in jou te schuiven, zonder groot inzicht of duidelijke doorbraak. Een nuchtere fluistering vanbinnen: zo kan het niet blijven. Het is de stille kering waar de rouw langzaam van richting verandert.
Het seizoen waarin er heel klein iets terugkomt. Koffie die plots weer naar koffie smaakt, een lach die even ontsnapt. Je leert dat opnieuw geraakt worden niets afneemt van je liefde.
Verbinding komt weer dichterbij, en je lichaam aarzelt tegelijk. Openen vraagt hier geen zekerheid, wel moed. Een kier is soms al genoeg om een huis weer te laten ademen.
Richting verschijnt niet als een groot antwoord, maar als een taai, trouw licht dat blijft branden. De mist is niet weg, het gemis ook niet. Maar in jou groeit een stille kern: ik ben er nog.
Je hoeft deze seizoenen niet netjes na elkaar te doorlopen. Je mag bewegen zoals jij beweegt.
“Jouw schrijven voelt als een warm bad van kwetsbaarheid en herkenning.”
“Je geeft woorden aan wat ik zelf niet gezegd krijg.”
“Alsof je naast mij komt zitten, zonder mij te willen fiksen.”
“Je schrijft rauw en zacht tegelijk.”
“Dit raakt omdat het echt is.”
“Waar sta jij vandaag in jouw rouw?”
Wil je eerst zacht ontdekken waar jij vandaag staat in jouw rouw? Laat je naam en e-mailadres achter, dan ontvang je de gratis gids. Dit is geen test die je in een vakje duwt. Het is een zachte spiegel.
Je ontdekt de 7 seizoenen van rouw en voelt welk seizoen vandaag het dichtst bij jou staat. Je krijgt geen harde verkooppraat. Wel woorden die je even mag vasthouden.
Je gegevens worden enkel gebruikt om je de gids te bezorgen.
Met dit boek wil ik niet alleen woorden geven aan rouw, maar ook bijdragen aan meer openheid rond zelfdoding, gemis en nabestaanden. Daarom gaat een deel van de opbrengst naar 1813, de Zelfmoordlijn.
Omdat niemand alleen zou mogen blijven met gedachten die te zwaar worden.
Rond de lancering van De 7 Seizoenen van Rouw komen er boekvoorstellingen en warme ontmoetingsmomenten. Geen klassieke lezing waarin je stil moet luisteren vanop afstand, maar avonden met woorden, verhalen, herkenning en ruimte om te voelen wat raakt.
Hou mij op de hoogteHet boek leent zich ook voor lezingen, boekgesprekken en ontmoetingen op plekken waar verlies, afscheid en menselijkheid een plaats mogen krijgen. Denk aan bibliotheken, cultuurhuizen, uitvaartondernemers, scholen, zorgorganisaties, bedrijven, rouwgroepen en gemeenten.
Neem contact op